Niet echt goed geslapen in het Season’s hotel in Narok de nacht van zondag 31/07 op maandag 01/08. Het verkeer raasde tot diep in de nacht door en van zodra de zon opkwam (een beetje na 6u) werd de binnentuin van het hotel een ware volière. Lichte slapers zoals ik hoeven in Kenia in feite geen wekker te zetten; bij zonsopgang komt er sowieso een meerstemmig dierenorkest in actie …
De wegen naar de Masai Mara zijn een goede test voor de veringen én de chauffeurs van de voertuigen die zich erop wagen. Maar onze Scania-truck/bus en John, onze chauffeur, zijn hierin met glans geslaagd. Op een sanitaire stop in open veld na, zijn we in één stuk (in verscheidene betekenissen!) naar de AA Lodge gereden, onze stek voor de volgende 2 nachten, waar we rond 11u30 aankwamen. Wat een luxe wachtte ons daar! Het begon al aan de receptie (een grote doorloop-lodge, zie foto), waar we vergast werden op een glaasje fruitsap en een warm, naar eucalyptus geurend handdoekje. En toen hadden we de lodges en tenten nog niet gezien! Heel rustgevend en smaakvol ingericht met warme houttoetsen en bijpassende gordijnen. En de bedden hadden uitstekende matrassen, van het merk ‘Suibao’, wellicht Chinees, zoals blijkbaar ook de eigenaars van de AA Lodges-keten en het overgrote deel van de gasten. Vóór de lunch en het bezoek aan een Masaidorp nog een snelle verfrissing in het zwembad van het hotel genomen. Heerlijk!

Zoals de meesten in onze groep, had ik een beetje een dubbel gevoel bij het bezoek aan de Masai, de stam die nog trouw aan zijn tradities in de Masai Mara National Reserve woont. Blijkbaar zijn ze toch niet ongevoelig voor commercie; het bezoek kostte 2000 shilling per persoon (omgerekend 20 euro) en na afloop werden we via de souvenirswinkel naar buiten geleid. We kregen hiervoor wel een demonstratie van hun typische dansen, gezang en hoogspringen (die Eline (8)en Tezeta (10) in het begin wel wat schrik aanjoeg) en een omstandige uitleg (het bezoek duurde een dikke 2 uur). Wat hebben wij geleerd: de felrode kleur van de shukha (het typische, geruite deken dat de Masai-mannen als bovenkledij dragen) dient zowel om de Masai van ver te kunnen onderscheiden in het savannelandschap als om dieren schrik aan te jagen. Zowel jongens als meisjes bij de Masai worden besneden. De overgangsritus naar volwassenheid bij de jongens duurt ongeveer 5 jaar. In die periode vervolmaken ze zich als krijger. De Masai zijn polygaam en voor elke vrouw dient er door de man een bruidsschat van 10 koeien aan de familie van de bruid geschonken te worden. Elke vrouw heeft haar eigen huis, dat ze zelf, samen met de andere vrouwen, moet bouwen. Er waren zo verscheidene woningen in aanbouw in het dorp; we zagen verscheidene vrouwen het geraamte van hun woning, dat opgetrokken was uit vastgesjorde twijgen plamuren met een mengsel van koeienmest, water en grond. Geen man die daar bij hielp! In de woningen werd er een aparte ruimte voorzien voor de slaapkamer van de vrouw (en de polygame man) en ook voor klein vee (om deze te beschermen voor wilde dieren). Op onze vraag naar wat de mannen zoal deden kregen we het antwoord : het hoeden van het vee en het dragen van de verantwoordelijkheid binnen de stam. Pfff! Tijdens ons bezoek was er een bruid van 14 uit een andere stam in het dorp aangekomen, die werd uitgehuwelijkt aan een man van 25. We hadden allen zeer met dat meisje en in feite met alle vrouwen in het dorp te doen. Ook met de kinderen die niet naar school waren en die met de zorg voor andere kinderen opgezadeld waren en wat doellloos rondliepen.

We kregen ook een demonstratie van het aanmaken van vuur te zien met behulp van een machete, een stokje, een blokje olijvenhout met een uitsparing waarin het stokje precies past en droge olifantenmest: je vult de uitsparing van het blokje olijvenhout met wat gedroogde olifantenmest en legt dit op het lemmet van de machete, vervolgens oefen je met het stokje wrijving uit op de mest waardoor er vrij snel rook en vuur ontstaat. Met dit eerste vuur maak je de rest van de olifantenmest en vervolgens hout aan. Het leek in ieder geval vrij simpel!
Met gemengde gevoelens terug naar onze AA Lodge gereden.’s Avonds tijdens het diner getuige geweest van een fikse regenbui, die fel op het dakzeil van de gelagzaal hamerde maar na een kwartiertje al weer ophield.
Ook deze keer weer vroeg naar bed om de volgende ochtend al vroeg dieren te kunnen spotten tijdens onze dagvullende safaritocht.

Isabelle