Op dinsdag 2/08 waren we, na een verkwikkende nacht in onze luxueuze lodge, al vóór 6u00 op om om 7u te kunnen vertrekken voor onze dagvullende safaritocht of “game drive”. De avond ervóór hadden we voor de zekerheid onze kleren voor ’s anderendaags klaargelegd, evenals onze zaklampen want in het domein was er alleen elektriciteit van 18u tot 24u. Niet enkel de elektriciteit is schaars in de Masai Mara, ook het debiet van het water was vrij zwak (op het domein stonden vele zonneboilerinstallaties) en de Internetconnectie was ook heel zwak.

Iedereen was op tijd uit de veren zodat we effectief rond 7u naar de Sekenani Gate-ingang van het park konden vertrekken. Bij onze aankomst daar bleken we helemaal niet alleen te zijn. Er waren vooral veel Chinezen in jeeps al zo vroeg op pad, zodat het aanschuiven was om de entree (80 USD) te betalen. Om de haverklap werd er voorgestoken door chauffeurs die op die manier snel de entree van hun passagiers wilden regelen en daar nog in slaagden ook. En dan waren we zo vroeg opgestaan! Tot we op het idee kwamen om een ‘no pasarán’-blok rond het loket te vormen, waardoor we eindelijk zelf aan de beurt kwamen.
In tegenstelling tot de afwisselende vegetatie in het Lake Nakuru National Park, zijn er in de Masai Mara quasi uitsluitend open savannevlaktes zodat je de dieren ook beter opmerkt. We werden dan ook al onmiddellijk verwend. Het eerste dier dat we spotten, was de gnoe of wildebeest, waarvan er blijkbaar honderdduizenden in de Masai Mara leven en waarvan we talloze kuddes gezien hebben; dus dat getal zal wel kloppen. De week ervóór was de trek van de wildebeest uit de Serengeti in Tanzania naar Masai Mara begonnen en af en toe zagen we een quasi ononderbroken donkere streep aan de horizon, gevormd door één lange rij gnoes, die blijkbaar de oversteek al gemaakt hadden. In snel tempo regen we volgende dieren aan onze spreekwoordelijke speer: zebra’s, gieren, marabous, struisvogels, olifanten, een slapend luipaard, een leeuw, een leeuwin, een cheetah … nog vóór de middag konden we de “big five” al op zak steken. Met big five worden de buffel, de leeuw, het luipaard, de neushoorn en de olifant aangeduid, de vijf diersoorten in Afrika die door jagers beschouwd worden als het moeilijkst te schieten. De buffel en de neushoorn hadden we in Lake Nakuru National Park gezien, de leeuw, het luipaard en de olifanten in de Masai Mara maakten de trofee compleet. ’s Middags hebben we de laatste keer “te velde” onze lunch bereid. Dickson en John hadden hiervoor een veilige plaats, weg van de “wilde dieren” in de Masai Mara uitgekozen. De boom waaronder we onze stoeltjes hadden opgesteld, bleek vol te zitten met blauwe glansspreeuwen, die alom op onze reis aanwezig waren. Ze waren blijkbaar in hun schik met de korrels rijst en kruimels brood die we hen toewierpen.
Ik ging ervan uit dat de namiddag gewoon een herhaling zou zijn van wat we in de voormiddag gezien hadden, maar dat bleek buiten de wondere natuur gerekend, want het beste moest nog komen. In en rond de Mara, de rivier die de grens vormt tussen Tanzania en Kenia en die de gnoes dus oversteken in hun trek van de Serengheti naar Masai Mara, zagen we verscheidene nijlpaarden en voor de eerste keer ook krokodillen. Sommigen hielden zich op aan de oever, klaar om hun slag te slaan mochten er gnoes oversteken. Eén van de krokodillen was zich te goed aan het doen aan het kadaver van een nijlpaard … We zouden verder die middag nogmaals getuige worden van het recht van de sterkste, toen we een uitgeputte cheetah in het hoge savannegras spotten, met vóór haar haar buitgemaakte impala…. Alsof het de normaalste zaak in de wereld was, zagen we verder ook nog een moedercheetah met haar 4 jongen, elk onder een struik, rusten op een platgebrand stukje savanne…. Toen we ook nog giraffen in het vizier kregen, vonden we dat maar gewoontjes ;-)).
Moe maar zeer voldaan keerden we terug naar onze lodges, waar er ’s avonds speciaal voor ons een “African night” voorzien was. Er werd geitenvlees – lekker! -op de barbecue geroosterd, vergezeld van een Afrikaans buffet: ugale (soort polenta), spinazie (kruising tussen onze spinzie en andijvie), geroerbakte witte kool, bananenpuree (niet zoet!, gemaakt van de ‘matoke’-variant), rijst, … Na het eten werd er ook een danspasje gezet op populaire Afrikaanse muziek, maar rond 21u30 begon de vermoeidheid na de intensieve dag bij iedereen toe te slaan en dropen we af naar onze lodges/tenten …

Isabelle